Werner Herzog'un 1979 yapımı 'Nosferatu the Vampyre', F.W. Murnau'nun klasik sessiz filmine saygı duruşu niteliğinde, ancak kendine özgü bir sanatsal derinlik kazandırmış bir başyapıttır. Film, emlakçı Jonathan Harker'ın Transilvanya'daki Kont Drakula ile yaptığı ölümcül anlaşma ve ardından Kont'un, Harker'ın memleketi Wismar'a taşınarak beraberinde getirdiği karanlık ve veba salgınını konu alır. Bu istila, yalnızca kalbi saf olan Harker'ın eşi Lucy'nin fedakarlığıyla durdurulabilecektir.

Klaus Kinski, Kont Drakula rolünde izleyiciyi ürperten, son derece rahatsız edici ve aynı zamanda hüzünlü bir performans sergiler. Onun Nosferatu'su, yalnızca korkunç bir canavar değil, ölümsüzlüğün lanetine mahkum, acı çeken bir varlıktır. Isabelle Adjani ise Lucy rolüyle, hem naifliği hem de olağanüstü bir cesareti aynı anda yansıtarak filmin ahlaki ve duygusal merkezini oluşturur. Werner Herzog'un yönetmenliği, filmi sıradan bir korku hikayesinin çok ötesine taşır. Manuel Alberto Claro'nun çarpıcı görüntü yönetimi, kasvetli ve rüya gibi bir atmosfer yaratırken, Popol Vuh'un müzikleri bu atmosfere mistik bir boyut katar.

Bu filmi izlemek, sadece bir vampir hikayesi görmek değil, yalnızlık, ölüm, hastalık ve fedakarlık gibi temalar üzerine düşündüren, görsel bir şiir deneyimlemektir. Herzog'un sinematik vizyonu ve oyuncuların güçlü performansları, 'Nosferatu the Vampyre'ı sinema tarihinin en unutulmaz yeniden yapımlarından biri haline getiriyor. Gotik korku, sanat sineması ve varoluşsal dramın mükemmel bir karışımını arayan her izleyici için kaçırılmaması gereken bir film.