Jafar Panahi'nin yönettiği 1997 İran yapımı 'Ayneh' (The Mirror), geleneksel anlatı sınırlarını zorlayan, sinema üzerine düşündüren sıra dışı bir dramdir. Film, okul çıkışı annesi tarafından alınmayı bekleyen küçük Mina'nın, kalabalık Tahran sokaklarında kayboluşunu ve evine ulaşma çabasını takip eder. Ancak filmin ortasında gerçekleşen beklenmedik bir dönüşüm, izleyiciyi sinemanın gerçeklik ve kurgu arasındaki ilişkisi üzerine derin bir düşünceye davet eder. Küçük Mina'nın olağanüstü performansı, filmdeki geçişi inandırıcı ve çarpıcı kılar. Panahi'nin minimalist ve belgeselvari yönetmenlik tarzı, İran'ın günlük yaşamına ve toplumsal dokusuna samimi bir pencere açar. Film, bir çocuğun gözünden kent yaşamının karmaşasını, yabancılık duygusunu ve bireyin içsel yolculuğunu yansıtır. 'Ayneh', sadece bir kaybolma hikayesi değil, aynı zamanda seyirciyi pasif konumundan çıkaran, izleme eylemini sorgulatan meta-sinematografik bir deneyimdir. Sinema sanatına ilgi duyanlar ve farklı anlatı yapıları arayan izleyiciler için mutlaka görülmesi gereken bir başyapıttır. İran sinemasının poetik ve düşündürücü geleneğinin önemli örneklerinden biri olan bu film, evrensel temaları yalın ama güçlü bir dille ele alıyor.